Przewlekła niewydolność nerek - diagnostyka i leczenie

Niewydolność nerek, ze względu na specyfikę schorzenia oraz pracy samego narządu, może być trudna do wykrycia. Nerki charakteryzują się dużą rezerwą czynnościową, co oznacza, że zmniejszona ilość zdrowych komórek przez długi czas może spełniać swoje zadania bez widocznych objawów. Konieczna jest zatem duża uwaga ze strony właściciela, ale również badania profilaktyczne.

Diagnostyka

Wczesne wykrycie schorzenia daje możliwość podjęcia bardziej efektywnego leczenia i zapobiega pogłębianiu się problemu. Kluczową rolę ma wywiad z opiekunem psa, który mógł zauważyć pierwsze symptomy choroby nerek. Później lekarz weterynarii powinien wykonać standardowe badanie osłuchowe i dokonać pomiaru temperatury ciała. Najważniejsze będą jednak wyniki badań laboratoryjnych:

- badanie krwi - na niewydolność nerek może wskazywać podwyższone wskaźniki keratyniny i mocznika,

- badanie moczu – zadecyduje o konieczności wykonania kolejnych badań i poszerzenia diagnostyki. Lekarza może zaniepokoić obecność glukozy w moczu oraz zmieniony jego ciężar właściwy. Badanie moczu jest również elementem koniecznej profilaktyki, nawet w przypadku zdrowego zwierzęcia.

W razie stwierdzenia nieprawidłowości w pracy nerek, konieczne będzie wykonanie badania USG. Dzięki niemu weterynarz może określić rodzaj zmian oraz obszar, na jakim się pojawiły. Diagnostykę może także uzupełniać biopsja lub zdjęcia rentgenowskie nerek. Mocznicę można wykryć również dzięki analizie ciśnienia tętniczego, jednak pomiar wykonywany bezpośrednio poprzez nakłucie jest dość inwazyjny, a pośredni nie daje miarodajnych wyników.

Leczenie

Terapia dobrana przez weterynarza, na podstawie analizy konkretnego przypadku, ma za zadanie przede wszystkim zahamować rozwój choroby. W przypadku przewlekłej niewydolności nerek trudno bowiem mówić o możliwości wyleczenia psa. Zniszczone nefrony nie podlegają regeneracji, dlatego zwierzę do końca życia musi być pod specjalną opieką właścicieli.

Rodzaj podawanych preparatów zależy od rodzaju objawów i stopnia zaawansowania choroby. Leczenie farmakologiczne musi zostać dobrane bardzo indywidualnie. W przypadku zaawansowanej niewydolności stosuje się leczenie objawowe oraz dodatkowo nawadnianie – dożylne lub podskórne.

Na stałe musi zostać zmieniona dieta zwierzęcia, a organizm warto wspomagać dodatkową suplementacją – witaminą D3, B, żelazem, potasem i wapniem. W przypadku objawów ze strony układu pokarmowego weterynarze zalecają również podawanie leków osłonowych oraz syntetyczne enzymy nerkowe.

Stosowanie się do zaleceń lekarza i codzienna troska właścicieli pozwalają psu jeszcze długo cieszyć się w miarę normalnym życiem.

Powiązane artykuły