Zawał serca u psa

Nagła śmierć pupila dla wielu opiekunów jest szokiem i bywa tłumaczona podobnie jak w przypadku ludzi – zawałem serca. Różnice pomiędzy gatunkami są jednak duże i nie możemy o tym zapominać. Schorzenia kardiologiczne mają w przypadku psów inny przebieg i z reguły nie prowadzą do zawału.

Budowa psiego serca

W porównaniu z sercem człowieka, psie serce jest znacznie lepiej ukrwione. Jego budowa pozwala na lepszy przepływ krwi – u psa więcej jest naczyń wieńcowych oraz są one znacznie lepiej rozgałęzione.

Psy nie mają również problemu, który jest jedną z najważniejszych przyczyn zawałów serca u ludzi – nie dochodzi u nich do odkładania się cholesterolu.

Zawał u psa

Zawał może być przyczyną śmierci pupila, jednak w przypadku psów, jego specyfika najczęściej jest inna niż u ludzi. Zaburzenie metabolizmu lipidów, które są jego przyczyną, wiążą się nie z dolegliwościami sercowymi, ale niedoczynnością tarczycy. Choroby układu krążenia, zwłaszcza przewlekłe, mogą natomiast prowadzić do mikrozawałów. Fakt ich wystąpienia możliwy jest do stwierdzenia jedynie po śmierci zwierzęcia, podczas sekcji.

W weterynarii mówi się także o nagłej śmierci sercowej, która szczególnie często spotyka dobermany i owczarki niemieckie. Jest ona skutkiem złośliwej arytmii serca – w przypadku arytmii trwającej kilkanaście sekund zostaje zatrzymany dopływ krwi do mózgu i innych narządów wewnętrznych, co skutkuje omdleniem. Pies może się już z niego nie obudzić, jeśli serce długo nie wraca do właściwego rytmu.

Profilaktyka i reagowanie w nagłych sytuacjach

Wykrycie chorób serca oraz niedoczynności tarczycy możliwe jest dzięki regularnym badaniom kontrolnym. W przypadku ras szczególnie zagrożonych nagłą śmiercią sercową wskazane jest wykonywanie raz do roku badań holterowych.

W sytuacji zagrożenia życia psa pierwszej pomocy najczęściej musi mu udzielić właśnie opiekun, dlatego warto wcześniej poznać zasady reanimacji. Przeprowadza się ją w sytuacji zatrzymania akcji serca, gdy pies jest nieprzytomny, a tętno niewyczuwalne. Należy również zwrócić uwagę na dziąsła i błony śluzowe – niepokojącym sygnałem jest, gdy stają się bardzo blade lub mają szarą barwę. Lekarz weterynarii z pewnością udzieli niezbędnych wskazówek co do sposobu ułożenia psa, ułożenia dłoni na klatce piersiowej oraz ilości uciśnięć i wdechów.

Powiązane artykuły